Μια συνάντηση των Μητροπολιτικών Ιστοριών

Μια εκδήλωση με ερωτικές αναγνώσεις στον επιβλητικό χώρο του Μουσείου Ισλαμικής Τέχνης

Ο Γιώργος Χρυσοστόμου, ο Ένκε Φεζολάρι, ο Σαμψών Φύτρος, ο Δημήτρης Χαλιώτης, η Λίνα Καλπαζίδου είναι μεταξύ εκείνων των ηθοποιών και συγγραφέων της νέας γενιάς που συμμετέχουν σε μια πρωτότυπη εκδήλωση που το κυρίαρχο στοιχείο της είναι οι  ζωντανές αναγνώσεις  διηγημάτων που αναφέρονται σε ερωτικές συναντήσεις που συνέβησαν στην Αθήνα – διηγήματα που γράφτηκαν από νέους σε ηλικία συγγραφείς και φιλοξενήθηκαν για πρώτη φορά στα τεύχη της τριμηνιαίας έκδοσης «ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ» («ΜΙ»). Η εκδήλωση , που θα πραγματοποιηθεί στο Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης (Αγ. Ασωμάτων 22 και Διπύλου 12) την Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου στις 19.30 μ.μ, εντάσσεται στο πρόγραμμα Athens Every Week του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού.

Aθήνα. Kάπου στο κέντρο,10μμ

Από την άλις

Στρίβουμε στη Βερανζέρου. Είναι γύρω στις δέκα το βράδυ. Είναι πολλές, όμορφες, μαυρούλες. Μικρές, σίγουρα όχι πάνω από εικοσιπέντε. Τις λιμπίζονται οι άντρες. Ανοίγουν τα παράθυρα, τους πουλάνε με νάζι την πραμάτεια τους. Μια χτυπάει και το δικό μας παράθυρο. Δεν ανοίγει ο μικρός -βλέπω στα μάτια του τη ντροπή. Ίσως άμα ήταν με κάνα φίλο του να έκανε πλάκα. Μα τώρα με μένα δεν είχε και πολλά να αραδιάσει.Την ακούω να λέει "δέκα ευρώ το τσιμπούκι". Χαμογελάει. Είναι γλυκιά και όμορφη, αθώα και τόσο παιδί. Την έχουν δασκαλέψει να τα λέει σωστά αυτά τα λίγα λόγια. Καθαρά, με άρθρωση άρτια. Ίσως και να 'ναι από τα λίγα ελληνικά που ξέρει.

Μητροπολιτικές Ιστορίες #8

Στο καινούριο τεύχος των Μητροπολιτικών Ιστοριών θα μπορείτε να διαβάσετε, όπως λέει και ο τίτλος του, Ιστορίες Καθημερινής Κρίσης. Είναι αυτό που φαντάζεστε. Καλή ανάγνωση.

Το τεύχος το βρίσκετε σε σημεία της πόλης αλλά και εδώ, μαζί με τα προηγούμενα τεύχη μας. 

Δανεικός ήλιος

Από την Τατιάνα Κίρχοφ

Νοέμβρης. Ο τελευταίος μήνας προτού αποχαιρετίσουμε ξανά το πορτοκαλί φθινόπωρο, με την πεσμένη διάθεση και τα προπαρασκευαστικά του φύλλα. Ο μήνας της Παναγιάς και της συγκομιδής, πανσπερμία αστέρων διάτρητων μεσουρανούν πριν τη μεγάλη γιορτή και προμηνύουν ορθόδοξες δεισιδαιμονίες, τρομακτικές και πανάρχαιες για εορτές καλοσωρίσματος της νέας σοδειάς. Παρακάλια στις ύψιστες δυνάμεις στο εκκλησάκι το ερημικό, επισκέψεις επί επισκέψεων και κάποιο τάμα που δεν κατάφερα ποτέ να τελειώσω- έκκληση βοήθειας το ανεκπλήρωτο.

Στ’ αμπέλι

Από την Ειρήνη Σουργιαδάκη

Ήρθε η νύχτα. Έψαξε για ένα μέρος να κοιμηθεί. Περιπλανήθηκε αρκετές ώρες. Πέρασε μεγάλες λεωφόρους, ολοφώτιστες πλατείες, διέσχισε στενάκια κι άλλα στενάκια, έπεσε πάνω στο σκουπιδιάρικο κι άλλαξε δρόμο- δεν αντέχει το θόρυβο μπίου μπίου μπίου κι αυτό το φως που γυρίζει- τον τρομάζει. Το ‘χει ξαναδεί αυτό το φως και σ’ άλλα αυτοκίνητα που τρέχουν σαν τρελά- ακατανόητα πράγματα. Έπιασε να ψιχαλίζει, πρέπει να κινηθεί γρήγορα αν δε θέλει να γίνει παπί. Καθώς περπατάει στο πεζοδρόμιο βλέπει στα δεξιά του μια πιλοτή πολυκατοικίας. Αυτό θα πει τύχη! Σπρώχνει ελαφριά την πόρτα με τον ώμο του και μπαίνει μέσα πατώντας σαν τη γάτα, όσο πιο αθόρυβα γίνεται. Προχωράει λίγο, απέναντι αυτοκίνητα κι άλλη μια πόρτα, πιο πίσω μια σκοτεινή γωνία. Η βροχή τώρα έχει ξεκινήσει για τα καλά, ευτυχώς είναι προστατευμένος. Μεγάλη υπόθεση το σπίτι, σκέφτεται. Φτάνει στη σκοτεινή γωνίτσα, κοιτάζει γύρω, κάθεται κάτω, σε λίγο ξαπλώνει και κλείνει τα μάτια του. Ο ύπνος ήρθε εύκολα κι ήταν πολύ γλυκός και ήρεμος.

Little blue girl

Από την Ειρήνη Μαργαρίτη

You tube… ένα κοριτσάκι είναι πολύ θυμωμένο γιατί δεν μπορεί να βγει έξω γιατί βρέχει. Η Nina Simone τραγουδάει “sit there and count the raindrops falling on you, it’s time you knew”, εγώ δεν είμαι θυμωμένη, ήμουν. H βροχή σταμάτησε κι Εμένα μου άνοιξαν την πόρτα, όμως δεν ξέρω πού να πάω.

Χθες με πήρε τηλέφωνο στις 12:48. Εκείνη την ώρα μιλούσα με μια φίλη μου. Έκλεισα το τηλέφωνο και απάντησα σ’ αυτόν. Αυτός είναι ο σημαντικός. Είναι ο πιο σημαντικός. Είναι το πιο ηλίθιια σημαντικό πράγμα που συμβαίνει στην ζωή μου. Με ρώτησε τι κάνω και του απάντησα ότι είμαι μόνη. Ο συγκάτοικος με εγκατέλειψε. Πήγε διακοπές… Κακόμοιρο κορίτσι μου λέει. Και τί θα κάνεις; Έχεις κάτι να μου προτείνεις του λέω; Να βρεθούμε μου λέει. Σκέφτομαι… επιτέλους αποφάσισε. Του λέω, "θες να έρθεις από εδώ;", μου λέει, "δεν έχω λεφτά πάνω μου και το τελευταίο τρένο πέρασε". Είμαι έτοιμη να του πω, “πάρε ένα ταξί και θα το πληρώσω εγώ”, “τίποτα άλλο μόνο να έρθεις εδώ και θα πληρώσω εγώ”, “θα κάνω τα πάντα για να έρθεις στο σπίτι μου… μόνο έλα και θα σου μαγειρέψω αν πεινάς και δεν θα σε κάνω να σκέφτεσαι αφού δεν θες, στ’ ορκίζομαι  θα είμαι το καλύτερο κορίτσι του κόσμου".

Η φούσκα

από τη Στεφανία


«Καλά εσύ στον κόσμο σου!», «τώρα αυτό πώς να το πάρω; Αρνητικά; Θετικά;». Τι σημαίνει άραγε; Ουφ, πολλή σκέψη, στην τελική έτσι γεννήθηκα, από τη μια φούσκα βγήκα για να μπω κατευθείαν στη δίκια μου, τη σαπουνόφουσκα, που λίγο παρατηρητικός να ήσουν, έβλεπες τα απτά σχεδόν όρια της. Σαν δεύτερο δέρμα, ανάσαινε, επέλεγε εισερχόμενα, διευθετούσε τα εξερχόμενα και όταν κουραζόταν ή απλά απαξιούσε ή έπαιρνε άδεια από τον προσωπικό της χωροχρόνο και κοιμόταν και μέσα εκεί κοιμόμουν κι εγώ.